İçeriğe geç
📅 18 Kasım 2026, Çarşamba SON EKLENEN

Güler Birazdan…

Şiir · 18 Kasım 2026

Gecenin koynunda bir seher saklı,
Gülün dudağında bir haber saklı,
Kalbimin içinde bir kader saklı,
Gözlerin doğacak, birazdan.

Tomurcuk uyanır, dallar süslenir,
Rüzgârın dilinde güller seslenir,
Toprağın kalbinde bahar beslenir,
Gülüşün açacak, birazdan.

Ufkun ötesinde bir ışık yanar,
Gönlüm o ışığa sessizce kanar,
Her yıldız gözünden bir haber salar,
Sabret, o güneş doğacak, birazdan.

Yıllarca kapalıydı gönlün umut kapısı,
Şafak eliyle ince perde süzer birazdan.
Her damla keder şimdi olur bayram incisi,
Sanki hepsini gerdana tek tek dizer birazdan.

Gök kubbe çalar sazını, başlar yeni ahenk,
Gam defterinin sayfasını siler birazdan.
Her renk açılır âleme, solmaz ezelî renk,
Hüznün yerine tatlı tebessüm güler birazdan.

Yıldızlar iner gökten, doğar taze bir sabah,
Gül yüzlü seher sırrını duyar birazdan.
Mehtap süzülür sulara, nurla gelir felah,
Karanlığa bir umut ışığı yakar birazdan.

Söyler Kenan: Doğmakta o vuslatlı gülistan,
Gönlümdeki bin şûleyi yazar birazdan.
Her zorluğu aşk ile geçer, şenlenir insan,
O tatlı gülüşüyle bahçemizde bahar gezer birazdan.

Kenan Keskin

BİRAZDAN…

Bir Şiirin Doğuşu ve Gönlün Bekleyişi
Kenan Keskin | Deneme

İnsan bazen henüz yaşamadığı bir mutluluğun özlemini çeker. Adını bilmediği bir güzelliğin gelişini hisseder. Ufukta hiçbir şey görünmezken içinde bir şafak belirir. İşte bu şiiri, henüz gelmemiş ama geleceğine inanmak istediğim güzelliklerin duygusuyla yazdım.

Beni bu dizelere götüren, yaşanmış bir mutluluğun hatırası değil; yaşanması mümkün bir mutluluğun kalbimde uyandırdığı heyecandı.

Çünkü insan yalnızca geçmişiyle yaşamaz. Bazen gelecekteki bir tebessüm, geçmişteki bin gözyaşından daha güçlüdür. Henüz açmamış bir çiçeğin kokusunu duymak, henüz doğmamış bir güneşin sıcaklığıyla ısınmak ister.

“Gecenin koynunda bir seher saklı,
Gülün dudağında bir haber saklı…”

Bu dizelerde geceyi yalnızca karanlık olarak düşünmedim. Gece, içinde sabahı taşıyan büyük bir sırdı benim için. Gül ise açılmayı bekleyen bir güzelliğin sessiz habercisi…

Her şeyin bir zamanı olduğuna inanmakla, o zamanı beklemenin insanı nasıl yorduğunu bilmek arasında ince bir çizgi vardır. Ben bu şiirde o çizginin üzerinde yürüdüm.

Yıllarca kapalı kalmış bir gönül kapısının ardında neler biriktiğini düşündüm. Söylenmemiş sözler, yaşanmamış sevdalar, ertelenmiş sevinçler, yarım kalmış hayaller… Belki de insanın kalbindeki en büyük kalabalık, hiç gerçekleşmemiş ihtimallerden oluşuyordu.

Fakat bütün bu bekleyişin içinde karamsarlığa teslim olmak istemedim.

“Her damla keder şimdi olur bayram incisi,
Sanki hepsini gerdana tek tek dizer birazdan.”

Kederin inciye dönüşmesi düşüncesi, şiirin içimdeki en derin anlamlarından biriydi. Çünkü inci de bir yaranın çevresinde oluşur. Acının güzelliğe dönüşmesi, yaşananları unutmaktan değil, onlara başka bir anlam verebilmekten geçer.

Belki de yıllarca insanın içinde taşıdığı acılar, bir gün karşılaşacağı güzelliğin değerini anlaması içindir. Belki de beklemek, zamanın değil, kalbin olgunlaşmasıdır.

Bu yüzden şiirde baharı yalnızca bir mevsim olarak görmedim. Bahar, insanın kendi içinde yeniden doğabilmesiydi.

Gök kubbenin saz çalması, yıldızların yeryüzüne inmesi, mehtabın sulara süzülmesi… Bunların hepsi içimde başlayacağını hayal ettiğim büyük değişimin sesleri ve renkleriydi.

O güzellik geldiğinde yalnızca benim değil, sanki bütün kâinatın sevineceğini düşündüm.

Şiirdeki “birazdan” sözü ise benim için sıradan bir zaman ifadesi değildi.

Birazdan…

Ne kadar yakın, ne kadar belirsiz bir kelime!

İnsanı bir an kadar kısa, bir ömür kadar uzun bekletebilir. Bazen yıllarca beklersiniz ve içinizdeki ses hâlâ birazdan der. Çünkü umudun takvimi yoktur. Saatlerle ölçülmeyen bir zamanı vardır onun.

Bu şiiri yazarken aşkı da böyle düşündüm. Henüz kavuşulmamış bir sevgili, henüz işitilmemiş bir ses, henüz görülmemiş bir gülüş… Bütün güzellikler sanki görünmeyen bir kapının ardında sırasını bekliyordu.

Ama şiirin derininde bir başka duygu daha vardı: Ya o birazdan hiç gelmezse?

İşte bekleyişi değerli kılan biraz da bu bilinmezlikti. Kesin olan bir mutluluk için insan yalnızca sevinir. Belirsiz olan bir mutluluk içinse hem sevinir hem korkar. Hem inanır hem özler. Hem sabreder hem de içinden sayısız kez yola çıkar.

Ben bu şiirde o çelişkiyi yaşadım.

Gecenin varlığını inkâr etmeden sabahı, kederi küçümsemeden sevinci, ayrılığı unutmadan kavuşmayı anlatmak istedim.

Son dizelerde kendi adıma seslenmemin sebebi de buydu. Çünkü insan bazen başkalarına değil, en çok kendisine bir haber vermek ister.

Güzel günlerin geleceğini değil yalnızca; geldiğinde onları karşılayabilecek bir gönlünün hâlâ var olduğunu duymak ister.

Bu şiiri bir mutluluğa kavuştuğum için değil, mutluluğa inanma duygusunu henüz kaybetmediğim için yazdım.

Belki yarın, belki bir başka bahar, belki hiç beklemediğim bir anda…

Kim bilir?

Belki de insanın içinde yıllardır beklediği güzellik, dışarıdan gelecek bir mucize değil; kendi kalbinde açılacak son kapıdır.

Ve ben o kapının önünde, bütün geçmişimi ardıma alıp geleceğe tek bir kelime fısıldadım:

Birazdan…

Kenan Keskin

Peki senin dünyanda birazdan gelsin diye beklediğin ne?

WhatsAppFacebookX

© Şiir Şarkı Türkü – izinsiz kopyalanamaz.

✨ Bunları da sevebilirsiniz

Şiir

Sızım Dinmeyecek

Güller savruldu, Yelelerinde kokun, Sızım dinmeyecek.

18 Kasım 2026
Şiir

Nal Sesleriyle Nefes Nefese

Nedir bu dünya? Dizginsiz, hırçın akan bir ırmak, Kralları çiğneyip uyuyan düşü uyandırmak. Acımasız bir gök altında süreriz rüzgâra atı,

17 Kasım 2026

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir